Kenti çevreleyen, salt sarp kayalardan oluşan, üstünde hiçbir bitki örtüsü seçilmeyen dağ, güneşin ışıklarını kente yansıtan bir ayna gibiydi. Dağın üstünde bin renkli ebemkuşağı belirmişti. Hiçbir denizde böyle bir görünümle karşılaştığımı ansımıyorum.
Olduğum yerde donakalmıştım.
Hayranlıkla, dağa, ebemkuşağına baktım.
Sonra, bir elimde tılsım mührü ve nereye, hangi denizlere ait olduğunu bilmediğim bir harita, öbür elimde Süryani kitapçının benim için seçtiği on kitap, kente girerken gördüğüm hana doğru yürümeye başladım.
Ola ki kendimi atacağım boş bir odası vardı."*
*: ferit edgü, hakkâri'de bir mevsim
2 yorum:
büyülü bir kitap,ama hak şehri onun kadar büyülü değildi
filmini izlediğim ama kendisi karlı günleri bekleyen bir kitaptı. elimdeki kitabı bitirmiştim. üstüne karlı bir sabaha uyanınca işaret olarak gördüm.
şehri görmedim ama kitap bana onat kutlar'ın doğu öyküleri'ni hatırlatıyor. onun şiirden uzak hâlini.
Yorum Gönder