üstelik korur kollar da...
ama çok geçmez, sizinle birlikte hareket eden bir kafese dönüşür.
öyle bir kafes ki, çıkartmaya kalktığınızda çoktan paslanmıştır. olur da başarırsanız, inanmaz, tıpkı bir sabah uyandığında kafesinin kapısını açık bulan ama çıkıp gitmek yerine uzak bir köşede omuzlarını kısıp, açık kapıyı görmemek için gözlerini kapatan kuşlar gibi sessizce beklersiniz.
kafesin kapısı yeniden kapanana kadar.
sonra da yeniden ötmeye, oyunlar oynamaya başlarsınız.
bir kafesin içinde.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder