paralel evrenler: yirmi

iki büyük yazar.

biri türk diğeri japon.

türk olan nobelle işini halletti ama japon olan hâla ve her sene en güçlü aday.

türk olan türk romanının en iyi ikincisinde, japon olan ise sonrasında nefis bir filme esin olan öykülerinden birinde aynı sızıdan bahsediyor.

*

"bir başkası olduktan sonra, bir daha bir başkası, bir daha bir daha başkası ola ola, ilk kimliğimizin mutluluğuna geri dönebileceğimizi sanmak boş bir iyimserlikti."*

"'başka bir karaktere büründünüz' dedi misaki.

'aynen öyle.'

'sonra yine eski karakterinize döndünüz.'

'aynen öyle' dedi kafuku, 'istemesen de dönersin. ama geri döndüğünde, döndüğün yer eskisine göre biraz farklıdır. kural böyledir. tamamıyla öncesiyle aynı olmak mümkün değildir.'"**

  *: elbette kara kitap

**: haruki murakami, drive my car

ayrımcılık - iki

cinsel ayrımcı olduğumu daha önce kabul ettiğime göre rahat rahat yola devam edebilirim:

/koşarken karşı yönden gelen koşucularla selamlaşmayı severim. bunda hem motivasyon bahanesi hem de aynı cemaate mensup olduğumuzun bilgisi vardır./

ama...

karşıdan gelen koşucu erkekse sol elimi kaldırır, serçe ve yüzük parmağımla anahtarlığı tuttuğum için -bir yandan inşallah sırp faşistlerin çetnik selamıyla karıştırmaz diye dua ederek- boştaki üç parmağımı açarak selam ederim. eğer kadınsa o koşucu, sol kolumu yana açar, peşi sıra al görmüş boğayı kırmızı örtüden mahrum etmek istercesine kolumu geriye atarak sanki görünmez pelerimin eteğini savurur, "yol sizindir madam" demeye getiririm.

günün sorusu: gelecek

an daha yaşanırken geçmişe dönüşüyorsa gelecek ihtimal olmaktan çıkmaz mı?

konum

konum bildiren, konum bildirmek zorunda hisseden sadece ben değilmişim. ferit edgü de aynı dertten muzdarip imiş: 

"Yitmek de var kalmak 

da uzayan çölünde

denizin.

Ya da yeşilliğinde gür bir ormanın.

Benim gönlüm

Bir kaktüsle ulu bir çınar arasında sıkışık."*

*: arada, ah min-el aşk