vefa t

bunları sosyal medya yayınlanan, tıpkı romain gary'ninki gibi, "çok eğlendim. hepinize teşekkür ederim." diyerek biten bir intihar mektubundan öğrendim.

meğer genç şair vefa t, şair ve yazar onur caymaz'mış. oyunbaz yanı bütün oyunlar gibi ilgimi çekse de bu eylemin asıl önemi eleştirel yanında.

*

yazdıklarıyla bir çok edebiyat ödülü kazanan onur saymaz yaklaşık otuz yıldır edebiyat dünyasında. ilk şiir kitabı ise iki bin yılında yayımlanmış. tam yirmi beş yıl. ama son dönemde kitaplık, varlık gibi dergiler, e-postalarıma cevap vermez, yolladığı şiirleri nezaketen bile olsa reddetmez olmuş.

/ türkiye'de bir kültür mafyası olduğunu iddia ediyor onur caymaz.

(bu konuda ona katılıyorum. türkiye'de yayımlanan kitapların yüzde sekseninin dosyasını başka bir isimle yayınevine yollarsanız yayınlanmayacağına eminim.)

"onlar gibi ol, öyle düşün isteniyor. farklı düşünen yalnız bırakılıyor, eser önemli değil," dedikten sonra noktayı koyuyor: sorun onur'daydı./

bunu üzerine kendisinden ikinci bir şair yaratmış onur saymaz. adını da sait vefa koymuş. sözümona memurdur, vefa t mahlasını kullanıyordur. ve özdeki caymaz'ı koruyarak biçime 'boya cila attığı' şiirler yazar.

vefa'nın şiirlerinde, caymaz'ın önceden yolladığı şiirlerdeki dizeler de vardır ama fark etmezler bile. caymaz'dan esirgenen cevaplar vefa'ya verilir, şiirleri yayımlanır, hatta muteber bir yayıncı vefa t'nin kitabını basacak olur. sözleşme günü vefa'nın onur, t'nin caymaz olduğu anlaşılınca vazgeçer.

/anlayacağınız hâlimiz yaman, edebiyatımız eser kalitesiyle değil, yazarın adıyla ayakta. vefa't etmiş editörlüğün, dergiciliğin ve eleştirinin sorgulanma zamanı gelmiştir./

bundan sonrası onur caymaz'ın kaleminden: 

sonra yayınevim kırmızı kedi'ye durumu aktardım. değerli enis batur'a teşekkürler, editörüm anıl mert özsoy'un emeğine de... kitabı hazırladık. onur, intihar süsü'nü vefa ile okura bırakıyor artık. vefa, kitabın sonunda ölecek. bu, ilk ve son oyun. öğrenmem gerekeni öğrendim, hayat ve edebiyat öğretti: kültür ortamımızın ederi buymuş.

kitabın başında, tüm şiir kitaplarımda olduğu gibi bir önsöz var. burada hem muhatap olduğum dergilerle, kültür mafyamızla, edebiyata bakış açımızla karınca kararınca hesaplaşıyor hem de kitabın macerasını detaylarıyla anlatıyorum.

borcum dile ve okuradır, gerisi boştur. üç yıl boyunca vefa t olarak kandırdığım kim varsa özür dilerim. ikiyüzlülüğümüzü, bitmişliğimizi, artık işe yaramadığımızı göstermek için bunlar gerekliydi. edebiyatımız böylesi kokuşmuş kadrolardan kurtulmadıkça işimiz çok zor!

romain gary'nin, intihar mektubunun sonunda yazdığı gibi: "çok eğlendim. hepinize teşekkür ederim."