peşi sıra kendisini nasıl yazarına dayattığını anlatır, var olmaktaki ısrarını açıklar.
yıllar sonra, onu en iyi anladığımı düşündüğüm zamanlardan geçiyor olabilirim.
çünkü bir kadın var. sırtı bana dönük.
ne zaman gözlerimi kapatsam onu görüyorum. arkasına dönüyor, bana bakıyor ve gülümsüyor.
"hayır," diyorum ona.
"lütfen arkana dönme. bana bakma, gülümseme."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder